(مناقب ابن شهر آشوب ج/4 ص/ 69) 

۸۱۷۱۱

پروردگارا! شکر نعمتهایت را که بر من و پدر و مادرم ارزانى داشته اى به من الهام کن و (توفیق ده) تا عمل صالحى که موجب رضاى توست انجام دهم و مرا به رحمت خود در زمره بندگان صالحت وارد کن. 

1. سوره نمل، آیه 19.

(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476) 

۸۱۵۷۶  

پروردگارا! همسران و فرزندانمان را مایه روشنى چشم ما قرار ده، و ما را براى پیشوایى

پرهیزکاران گردان. 

1. سوره فرقان، آیه 74.

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق  

رستگـار نمی ی مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد

(تاریخ طبرى،ص 1،ص 239) 

۸۱۵۰۰ 

پروردگارا! عذاب جهنّم را از ما برطرف گردان که عذابش سخت و پردوام است 

1. سوره فرقان، آیه 65.

شستن صورت 

صورت را از بالاى پیشانى یعنى جایى که موى سر مى روید تا آخر چانه و از نظر پهنا به مقدارى که میان انگشت وسط و شست قرار مى گیرد، باید شست و اگر مختصرى از این مقدار شسته نشود وضو باطل است، لذا براى این که یقین پیدا کند تمام این مقدار شسته شده باید کمى اطراف آن را هم بشوید. 

شستن دستها 

بعد از شستن صورت باید دست راست را از آرنج تا سر انگشتها بشوید و بعد از آن دست چپ را به همین ترتیب.
 

مسح سر 

بعد از شستن دستها باید جلو سر را با رطوبت آب وضو که در دست باقى مانده مسح کند و بنابر احتیاط واجب، لازم است با دست راست باشد و بهتر این است که از بالا به پایین دست بکشد، ولى عکس آن یعنى از پایین به بالا نیز اشکال ندارد.
 

مسح پا 

بعد از مسح سر نوبت مسح پاها مى رسد که باید با همان رطوبتى که در دست مانده روى پاها را از سر انگشتها تا برآمدگى پشت پا مسح کند و بنابر احتیاط مستحبّ تا مفصل پا مسح نماید.
 

أیما اثنَین جَرى بینهما کلام فطلب أحدهما رضَـى الاخر کانَ سابقة الىَ الجنّة  

هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع ی و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود

(محجه البیصاء ج 4،ص 228) 

۸۱۲۶۸  

إِنَّهُ لَیسَ عَلَى الإِمَامَ إِلاَّ مَا حُمِّلَ مِنْ أَمْرِ رَبِّهِ: اَلإِبْلاَغُ فِی الْمَوْعِظَةِ، وَ الاِجْتِهَادُ فِی النَّصِیحَةِ، وَ الإِحْیَاءُ لِلسُّنَّةِ... 

مولاى متقیان على علیه السلام در بخشى از خطبه صد و پنج نهج البلاغه در رابطه با وظایف متقابل امام و مردم مى فرمایند:

به یقین امام و پیشوا جز وظایفى که به امر خداوند برعهده او نهاده شده، وظیفه اى ندارد; یعنى1-ابلاغ مواعظ به همه مردم و2-تلاش و کوشش در خیرخواهى در تمام زمینه ها،3-احیاى سنّت پیامبر(صلى الله علیه وآله) (و اجراى تمام قوانین الهى) و 4-اجراى حدود الهى نسبت به تمام مستحقّین، بدون تبعیض و بى کم و کاست، و5-احقاق حقوق و پرداختن سهم همگان (از بیت المال).و در رابطه با وظیفه مردم مى فرماید:(امّا وظیفه شما این است که:) در فرا گرفتن علم بکوشید، پیش از آن که درخت آن بخشکد و قبل از آن که به خود مشغول گردید علم و دانش را از معدن آن که نزد اهلش مى باشد استخراج کنید.مردم را از منکرات باز دارید، و خودتان نیز مرتکب نشوید! چرا که شما موظّف هستید خود، ترک گناه کنید; آنگاه مردم را از آن نهى نمایید!.(1)

1. جلد 4، صفحه 461 .